Op de klinkers in de Heerlense binnenstad ligt na een natte oktobernacht een laag bladeren die meer weg heeft van zeep dan van herfstsfeer. Wie daar op gladde stadsschoenen overheen loopt, merkt het bij de eerste bocht. En dan ben je nog niet eens buiten de stad geweest, waar de paden omhoog gaan en de grond zich vol water zuigt. In Parkstad en het Heuvelland is een stevige laars in het najaar daarom geen kwestie van smaak. Het is gewoon verstandig.

Een landschap dat niet meewerkt

In een groot deel van het land kom je de herfst door met een paar sneakers en een goede regenjas. Hier gaat dat minder makkelijk. Het KNMI beschrijft in een rapport over regionale klimaatverschillen dat hoogteverschillen de lucht dwingen om op te stijgen, waardoor er extra neerslag valt, en noemt het heuvelland van Zuid-Limburg daarbij als voorbeeld. Die regen moet ergens heen.

In de holle wegen rond Voerendaal en Simpelveld blijft het water hangen in de löss. Dat is een fijne grondsoort die bij droog weer stevig aanvoelt en na een paar natte dagen verandert in een glijbaan. Wie zo'n weg afdaalt, zet zijn voeten vanzelf wat breder neer.

Dichter bij huis ligt de Brunssummerheide, ingeklemd tussen Heerlen, Brunssum en Landgraaf. Het is het zuidelijkste heidegebied van Nederland, met open zand, bos en het dal van de Roode Beek, waar het in de herfst flink drassig kan zijn. Hoeveel waarde de regio aan dit stuk natuur hecht, bleek eerder al uit de plannen voor een natuurverbinding tussen de Brunssummerheide en de Teverenerheide bij de Mourik Groeve. Wie er in oktober wandelt, wisselt in korte tijd van mul zand naar natte bladeren op gladde boomwortels.

Waar het bij een laars echt om draait

Het eerste waar je naar kijkt is de zool. Een zool met diepe groeven en een wat zachter rubber houdt verrassend goed grip op nat blad en modder. Let ook op de hak. Een lage, brede hak geeft op een afdaling meer houvast dan een smalle.

Dan de schacht. Een enkellaars werkt prima in de stad, maar wie de heide of een holle weg in gaat, heeft baat bij een schacht die tot halverwege de kuit komt. Plassen en nat gras komen hoger dan je denkt, zeker als het pad smal wordt en je er niet omheen kunt.

Het leer doet de rest. Glad of geolied leer dat waterafstotend is behandeld, laat regen afparelen en blijft daardoor langer mooi. Suède kan ook, als je het vooraf impregneert en weet dat het wat meer aandacht vraagt.

Wie op zoek is naar laarzen voor dames die tegen Limburgse regen kunnen, doet er goed aan de laars eerst om te draaien en pas daarna naar de kleur te kijken. In Parkstad koop je een laars niet voor de etalage, maar voor de helling achter je huis.

Eén paar voor de heide en de stad

Het mooie is dat je daar geen twee paar voor nodig hebt. Een laars met een bescheiden profiel en een strakke schacht in donkerbruin of zwart leer staat net zo goed onder een spijkerbroek op kantoor als op een zondagse wandeling vanaf de parkeerplaats aan de Schaapskooiweg. Het verschil zit in de details. Kies een model zonder grove bergschoenzool, maar met genoeg reliëf om grip te houden. Een rits aan de binnenkant is ook geen overbodige luxe, want met natte handen en een volle boodschappentas sta je liever niet aan veters te frunniken.

Een praktisch punt dat vaak vergeten wordt is het moment van passen. Voeten zetten in de loop van de dag iets uit, dus pas laarzen liever aan het eind van de middag. Neem de sokken mee die je er in de winter onder draagt, want een dikke wollen sok kan zomaar een halve maat schelen.

Een winkelier met Heerlense wortels

Voor dat passen hoef je niet ver te reizen. Schoenenwinkelier Durlinger begon in 1881 in Sittard, toen oprichter Joseph er een zaak opende waar vooral klompen en werkschoenen over de toonbank gingen. Op een oude advertentie van het bedrijf staat naast Sittard ook al een adres in Heerlen. Inmiddels staat de vijfde generatie van de familie aan het roer, met ruim veertig winkels.

Wie liever voelt dan klikt, kan terecht in de winkel van Durlinger in Heerlen, aan de Saroleastraat in het centrum. Daar trek je een laars aan, loop je een rondje en merk je meteen of de zool stevig genoeg aanvoelt voor een natte zondag op de heide. Dat zegt meer dan elke productfoto.

De bladeren op de klinkers blijven nog wel even liggen. Je schoenen kies je gelukkig zelf.